P rzez pojęcie public relations (PR) należy rozumieć zespół celowo zorganizowanych działań, które zapewniają przedsiębiorstwu systematycznie komunikowanie się z otoczeniem. Jedną z funkcji przypisywanych PR jest wzmacnianie pozycji firmy w sytuacjach kryzysowych". Należy pamiętać o trzech głównych zasadach PR, które mają swoje zastosowanie również w sytuacjach kryzysowych:

 

• zasadzie „powiedz wszystko i o wszystkim" - otwartości w dyskusji, wiarygodności wypowiedzi, rzeczowości argumentów, klarowności wypowiedzi;

• zasadzie szczerości wypowiedzi - przekazywaniu wyłącznie prawdziwych informacji, popieraniu wypowiedzi komentarzem niezależnych specjalistów;

• zasadzie partnerskiego traktowania drugiej strony sporu - chęci prowadzenia konstruktywnej dyskusji, przyjmowaniu do wiadomości odmiennych argumentów, akceptowaniu uczuć i emocji drugiej strony.” – podaje Przegląd Organizacji

 

„Przedstawione zasady stanowią podstawę wszelkich działań z zakresu PR bez względu na warunki, w jakich funkcjonuje organizacja. Nabierają one jednak szczególnego znaczenia w kryzysie. Istotne jest, że podczas zarządzania sytuacją kryzysową należy jednocześnie oddziaływać na różną publiczność, podczas gdy zwyczajowo obiektem działań jest jedna grupa docelowa. Sytuacje kryzysowe dotyczą nie tylko tego podmiotu, w którym się pojawiły, lecz z reguły mają tzw. krąg udziałowców". Mogą być nimi różne organizacje, instytucje lub osoby, które odczuwają skutki sytuacji kryzysowej lub na nią oddziałują w określony sposób. Tabela i pokazuje poszczególne grupy uczestników kryzysu, do których powinny być skierowane odpowiednie działania z zakresu PR.

Bardzo ważne jest właściwe zidentyfikowanie uczestników kryzysu. Należy tego dokonać w jak najkrótszym czasie od momentu wykrycia kryzysu w przedsiębiorstwie. Od zasięgu podmiotowego kryzysu zależy sposób komunikacji. Celem działań PR w sytuacjach kryzysowych jest przedstawienie firmy jako organizacji, która jest zainteresowana losem wszystkich podmiotów zaangażowanych w kryzys. Bardzo ważne jest poddanie poszczególnych uczestników kryzysu analizie pod kątem ich dalszego postępowania i wpływu, jaki mogą wywierać na innych. Tego typu analizy nie należy postrzegać jako działania jednorazowego i standardowego, jej wyniki powinny podlegać stałemu monitoringowi i aktualizacji. Może zaistnieć sytuacja, w której z biegiem czasu i przy uwzględnieniu przekazywanych do otoczenia informacji niektórzy uczestnicy mogą zmienić grupę, do której wstępnie zostali zaklasyfikowani.” – pisze Przegląd Organizacji

 

Więcej w najnowszym numerze miesięcznika Przegląd Organizacji